Πρόκειται για μια πολύ καλή αντιπολεμική ταινία και προφανώς η πιο διάσημη από όλες. Δείχνει πώς οι νέοι και αφελείς, υποβάλλονται σε πλύση εγκεφάλου για να πιστεύουν ότι κατά κάποιο τρόπο είναι καθήκον τους να σκοτώνουν και να πεθαίνουν. Μεγάλα λόγια όπως Πατρίδα, Κάιζερ, Θεός, Πατριωτισμός. Αλλά στο τέλος υπάρχει μόνο καταστροφή. Αυτό είναι το μάθημα που όλοι πρέπει να λάβουμε...
Δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει ο σκηνοθέτης με αυτήν την ταινία, γιατί τίποτα δεν φτάνει στο τέλος του. Το θέμα και η ιδέα είναι καλά, ωστόσο δεν μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο η ιστορία αναπτύσσεται: οι χαρακτήρες δεν είναι καλά οριοθετημένοι και τα συμπεράσματα ασαφή. Η σχέση της Emma Thompson και του αγοριού που πάσχει από λευχαιμία είναι κι αυτή ασαφής, όπως φαίνεται να είναι...
Στα Ίχνη του Φυγά (1998)
Το Στα Ίχνη του Φυγά είναι πράγματι μια ταινία που ακολουθεί τα ίχνη μιας άλλης παλιότερης ταινίας, του Ο Φυγάς με τον Χάρισον Φόρντ. Το σενάριο πάνω κάτω είναι το ίδιο, ο Τόμι Λι Τζόουνς ακριβώς στον ίδιο ρόλο, όπως και μερικοί άλλοι ηθοποιοί. Τη πρωταγωνιστική θέση του Χάρισον Φορντ έχει πάρει ο Γουέσλει Σνάιπς και αντί για μεγαλο-γιατρός είναι πρώην πράκτορας. ΚΑΙ αυτή τη φορά...