Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτή τη ταινία... Τον εξαιρετικό Κλάιβ Όουεν στη καλύτερη εποχή της μέχρι τώρα καριέρας του; Το απίστευτο (διασκευασμένο) σενάριο που έχει τα πάντα, από δράμα μέχρι επιστημονική φαντασία; Το καταπληκτικό μοντάζ με το καταπληκτικό μονόπλανο που διαδραματίζεται μέσα στο αυτοκίνητο; Σκηνοθεσία; Φωτογραφία; Ένα πραγματικό κινηματογραφικό έπος, ατυχές δυστυχώς...
Κάθε sequel του Jarhead και χειρότερο. Αμερικανοί στρατιώτες στη Μέση Ανατολή ενάντια σε φανατικούς τζιχαντιστές. Τόσο πρωτότυπο. Σα να βλέπεις shoot-em up στον υπολογιστή, χωρίς να παίζεις εσύ. Ανύπαρκτο σενάριο, αδιάφοροι (και ίσως κακοί) πρωταγωνιστές, καμία σκηνοθεσία σε μια λαίλαπα πυροβολισμών και σκοτωμών χωρίς νόημα.
Χωρίς Πυξίδα (2014)
Η ταινία ξεκινά με τον Τζος, τον γιο του Σαμ, που πάει στο κολλέγιο, ηχογραφώντας κάποια demos τραγουδιών που έχει γράψει ο ίδιος. Λίγο αργότερα, πυροβολισμοί πέφτουν στο κολέγιο του Τζος και ξαφνικά το αγόρι είναι νεκρό. Ο πατέρας του και η υπόλοιπη οικογένειά του, είναι συντετριμμένοι. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σαμ ζει μόνος του σε ένα ιστιοφόρο, κερδίζοντας χρήματα ως βαφέας και...