Στο 25ο έτος της καριέρας τους μαζί, ένα διάσημο κουαρτέτο εγχόρδων λαμβάνει κάποιες καταστροφικές ειδήσεις. Ο Πίτερ, ο τσελίστας τους, έχει διαγνωσθεί στα πρώτα στάδια της νόσου του Πάρκινσον. Αυτό το νέο διακόπτει τον σταθερό ρυθμό της δουλειάς τους και εκθέτει προσωπικά ζητήματα που έχουν παραμείνει επί μακρόν κρυφά Το "Τελευταίο Κουαρτέτο" κάνει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγμα...
Καθ όλη τη διάρκεια της ταινίας επικρατεί ένα πέπλο μυστηρίου. Η ατμόσφαιρα σκηνοθετικά είναι συνεχώς μελαγχολική και βαριά, ακόμα και απόχρωση της εικόνας είναι σε παλ, μουντά χρώματα. Ομολογώ πως ακόμα και μέχρι 10 λεπτά πριν το τέλος ήμουν συνεχώς ευχάριστα προβληματισμένος για το πως θα εξελιχθεί και κάθε λεπτό είχε την έντασή του και την αγωνία του. Ο Λίαμ Νίσον δεν μας έχει...
Μπλε Ουρανός (1994)
Το μόνο ενδιαφέρον της ταινίας τελικά είναι ο tommy lee jones 30 χρόνια πριν. Η ταινία ξεκίνησε καλά, έχοντας ταυτόχρονα και κωμωδία και δράμα, μετά άρχισε να μπερδεύει πολλά θέματα στην υπόθεση, μετά έγινε φαντασίας με καταστάσεις σε καμία περίπτωση δεν θα συνέβαιναν στην κανονική ζωή και στο τέλος μας έδωσε ένα απότομο happy ending τραβηγμένο από τα μαλλιά. Ούτε η Τζέσικα λανγκ...