Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...
Εξαιρετική ταινία την παρακολούθησα με τα παιδάκια μου κ μας άρεσε πάρα πολύ. Κατά τη γνώμη μου θίγει σημαντικά ζητήματα όπως οι ανθρώπινες σχέσεις η φιλία με ανθρώπους κ ζώα η ασθένεια κ η ίαση ταυτόχρονα και εν γένει οι ανθρώπινες σχέσεις με τα σκαμπανεβασματα τους. Η αγάπη είναι διάχυτη παντού κ καταλαβαίνεις πως η ανάγκη για προστασία ενός αγαπημένου προσώπου εισακουεται κ επιστρέφει...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...