Το Maestro είναι αναμφίβολα η καλύτερη ελληνική παραγωγή των τελευταίων ετών, αλλά ο πήχης είναι ακόμα πολύ πολύ χαμηλά. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Χρειάζεται πραγματικά να υπάρχει στο Netflix; Μπορεί να ανταγωνιστεί άλλες παρόμοιες σειρές; Μπορεί να ενδιαφέρει το ευρύτερο κοινό εκτός Ελλάδας; Πιστεύω ότι η απάντηση σε όλα αυτά είναι ένα ηχηρό ναι. Βρίσκεται σε ένα όμορφο νησί...
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Ο Τρόπος του Μπάρνει (2010)
Ο Πολ Τζιαμάτι στα καλύτερά του. Μια εξαιρετική ερμηνεία στον ρόλο του Μπάρνει, ενός παραγωγού της τηλεόρασης που βρίσκει τελικά τον έρωτα της ζωής του στη τρίτη σύζυγό του Μίριαμ, που υποδύεται η Ρόζαμουντ Πάικ. Ο Μπάρνει είναι ένας θυελλώδης χαρακτήρας, εγωιστής, επιπόλαιος, αυτοκαταστροφικός που στο τέλος θα τον καταβάλει η νόσος του Αλτσχάιμερ (πιθανότητα, γιατί ποτέ δεν αποκαλύφθηκε...