Πρέπει να ομολογήσω ότι μου αρέσουν οι ταινίες χορού. Με τόσα προβλήματα που συμβαίνουν στον κόσμο, είναι τόσο ευχάριστο να βλέπεις ανθρώπους τόσο ερωτευμένους με αυτό που κάνουν. Η σκηνή στο γαλλικό κλαμπ με το ρινγκ του μποξ ήταν το αποκορύφωμα της ταινίας για μένα. Ο συνδυασμός χιπ-χοπ, λάτιν χορού και κινήσεων MMA κόβει την ανάσα. Η Sofia B ανεβάζει πραγματικά τους καρδιακούς...
Αυτή η ταινία δεν έχει και τόσο ενδιαφέρουσα υπόθεση, δεν είναι επαρκώς σκηνοθετημένη, ορισμένοι ηθοποιοί κακώς επιλέχθηκαν για να παίξουν σ' αυτή την ταινία. Είναι μια μέτρια ταινία. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες τού παρελθόντος, μετά βίας θα έβαζε βαθμό 1 ή 2. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια, ίσως να έβαζε...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά