Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Διάβασα όλο το παρακάτω σχόλιο και θα προσπαθήσω να απλοποιήσω λίγο τα πράγματα λέγοντας τη γνώμη μου. Η ταινία είναι ότι να ναι, έχουν μπερδέψει σεξ, θρησκεία, διαφθορά, πανδημία με αποτέλεσμα όλα να έχουν μπει σε ένα μίξερ και να μην ξέρεις στο τέλος ποιο ήταν τ όλο νόημα. Η Virginie Efira και η Δάφνη Πατακιά είναι συνεχώς γυμνές και επιδίδονται σε ερωτικές πράξεις. Η κεντρική...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...