Ένα πρωτότυπο όνομα ταινίας, ένα ενδιαφέρον καστ ηθοποιών, και μια χημεία μεταξύ των τελευταίων, που δημιουργούν μια πραγματικά αξιόλογη προσπάθεια... Στα υπέρ της ταινίας η έμμετρη χρήση συναισθηματισμων. Ταινία κοινωνική, συνάμα κωμική, δρόμου, μα κυρίως υλικό για κοινωνικό προβληματισμό... Όλα τα χαρισματικα παιδιά, είναι παιδιά που έχουν δικαίωμα στο όνειρο... Μέσα από την προσοχή...
Η ταινία είναι σίγουρα εμπνευσμένη από το Ο Ταξιτζής και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τράβηξε την προσοχή μου. Ωστόσο η ταινία είναι μια μικρή απογοήτευση. Δεν είναι τόσο καλή. Η υποκριτική παίρνει 10/10, η φωτογραφία και η κάμερα παίρνει 10/10, αλλά η πλοκή είναι φρικτή και μπερδεμένη. Ο ρυθμός αργός - αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό - η πλοκή όμως είναι κάτι...
Ο Άλλος Μου Εαυτός (2011)
Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω