Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...
Η Σιωπηλή Επανάσταση (2018)
Ταινία με ουσιαστικά μηνύματα ,που αγγίζουν την ψυχη του ανθρώπου διαχρονικά επίκαιρα , με έντονη συναισθηματική εναλλαγή της αλήθειας του φόβου της αδικίας της επιβίωσης κλπ.και των ανθρωπινών σχέσεων . Καταπληκτική η σκηνοθεσία γρήγορη εξέλιξη και πλοκή, κουστουμιά της εποχής τέλεια και φυσικά φανταστική οι ηθοποιοί που ενσάρκωναν τους ρόλους