Ποτέ δεν ήμουν ενθουσιώδης με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel, από την αρχή της ύπαρξής του. Μην με παρεξηγείτε, έχω απολαύσει μεμονωμένες ταινίες, αλλά δεν είχα ποτέ προσμονή για την επόμενη. Ωστόσο, τα τρέιλερς για τη συγκεκριμένη τράβηξαν το ενδιαφέρον μου, οπότε όταν με κάλεσαν να το δω με μερικούς φίλους, αποφάσισα να κάνω την απόπειρα. Και χαίρομαι που πήγα. Η καλύτε...
Θα περίμενε κανείς οτι η DC προσπαθεί να τοποθετηθεί ως άξιος αντίπαλος της Marvel. Και ενώ στον κόσμο των κόμικς είναι πράγματι ανταγωνιστική, είναι δύσκολο να δούμε κάτι τέτοιο να συμβαίνει σύντομα στο κινηματογραφικό σύμπαν. Είναι κρίμα όταν σκέφτεσαι ότι και σε αυτό θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερη. Αν και έχω δει μόνο την κινηματογραφική έκδοση, δυστυχώς δεν ήταν τόσο διασκεδαστική...
Σε 60 Δευτερόλεπτα (2000)
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...