Αν ήταν ένα ντοκιμαντέρ 45 λεπτών, θα έλεγα εντάξει, να το δούμε. Όταν γίνεται όμως μία ταινία διάρκειας μιάμισης ώρας... Θα πρέπει να αστειεύεστε! Η ταινία ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ - αυτό είναι γελοίο. Μία κλασική ταινία επιβίωσης, με έναν πρωταγωνιστή, σε ένα στατικό σημείο για 45 λεπτά. Τουλάχιστον σε ταινίες όπως ο Ναυαγός υπήρχε μία σκηνοθεσία, μία εξέλιξη και μία βασική...
Οποιαδήποτε προσπάθεια remake ενός τέτοιου κλασικου αριστουργήματος, θέτει τον πήχη πολύ υψηλά και αυτή εδώ η εκδοχή είναι πολύ μακριά από το να τον φτάσει. Για κάποιον που έμαθε κάθε λέξη από τις παλιές ταινίες μιούζικαλ της Disney, οποιαδήποτε επιστροφή της Mary Poppins δεν θα φτάσει το πρωτότυπο. Υπάρχουν παραλληλισμοί στη νέα ταινία για τα πάντα με το πρωτότυπο χωρίς όμως ποτέ...
Τα Δάκρυα του Ήλιου (2003)
Τα "Δάκρυα του Ήλιου" είναι μια ταινία με ένα ανθρωπιστικό μήνυμα και μια ενδιαφέρουσα πρώτη ώρα, αλλά περιέχει πάρα πολλά κλισέ του Χόλιγουντ για να αξίζει κάτι παραπάνω. Η ταινία τολμά να δείξει τους αντάρτες της Νιγηρίας και τις ενέργειές τους, τα πράγματα που βλέπουμε στις ειδήσεις σε μέρη όπως η Λιβερία και το Σουδάν. Μας δίνει μια εικόνα για το πόσο απελπιστική είναι η κατάσταση...