Συμπαθητική ταινία. ΤΑ ΣΥΝ: Η εκ νέου συμμετοχή της Σάρον Στόουν στο ρόλο της Κάθριν Τραμέλ (δεν θα μπορούσα να φανταστώ άλλη ηθοποιό), η συμμετοχή στην ταινία της σπουδαίας Αγγλίδας ηθοποιού Σαρλότ Ράμπλινγκ, οι εκπλήξεις-ανατροπές το τελευταίο μισάωρο της ταινίας, οι αινιγματικοί μορφασμοί των 2 βασικών πρωταγωνιστών στις τελευταίες σκηνές της ταινίας, το "περίεργο"-μη αναμενόμε...
Πρώτον, είναι λάθος να έχουμε τον Ryan Reynolds εκτός ταινίας τόσο νωρίς. Καθώς σκοτώνεται γρήγορα, δημιουργείται ένα κενό μεγέθους αστεριού στην ταινία. Είναι μια χαρά να χρησιμοποιείς έναν άγνωστο ηθοποιό σε αυτόν τον ρόλο. Ο Kevin Costner κάνει κάποια βήματα για να γεμίσει το κενό, αλλά καθόλου αποτελεσματικά. Επίσης γρυλίζει αντί να λέει τα λόγια του. Η πρώτη του εμφάνιση είναι...
Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι (1968)
Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...