Ξυλο, μπουνιδι, πιστολιδι, με τους ανθρώπους να σκοτώνονται όπως σε βίντεο γκειμ. Κλασική αμερικανική συνταγή! Ο σκληρός τύπος, ψυχρός δολοφόνος, αηττητος (δεν μένει κανείς ζωντανός στον πέρασμα του) αλλά έχει ιερό σκοπό! να σώσει την κορη... ο δολοφόνος- τρυφερός πατέρας που πάει να βρει την "απαχθεισα", κατά τη γνώμη του κόρη. Ούτε ξέρουμε καν πως μπλέχτηκε εκεινη με τα ναρκωτικά!...
Θεωρώ οτι πρόκειται για την πιο σοβαρή προσέγγιση ταινίας με θέμα τους βρικόλακες. Τα μεγάλα ονόματα που συμμετέχουν (που δεν ήταν τότε τόσο γνωστά - οι Ντανστ, Κρουζ και Πιτ ήταν ακόμα "πιτσιρίκια") δίνουν πράγματι μια άλλη διάσταση στο σενάριο. Για την ιστορία, οι οπαδοί του μυθιστορήματος έφεραν πολυάριθμες αντιρρήσεις, ιδιαίτερα αφού η Rice αρχικά μίλησε κατά της απόδοσης του...
Στο Όνομα της Φυλής (2012)
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...