Ένα πρωτότυπο όνομα ταινίας, ένα ενδιαφέρον καστ ηθοποιών, και μια χημεία μεταξύ των τελευταίων, που δημιουργούν μια πραγματικά αξιόλογη προσπάθεια... Στα υπέρ της ταινίας η έμμετρη χρήση συναισθηματισμων. Ταινία κοινωνική, συνάμα κωμική, δρόμου, μα κυρίως υλικό για κοινωνικό προβληματισμό... Όλα τα χαρισματικα παιδιά, είναι παιδιά που έχουν δικαίωμα στο όνειρο... Μέσα από την προσοχή...
Πολύ καλή! Υπέροχος ο Γερμανός ναζί SS στο ρόλο του με έκανε πραγματικά να τον μισήσω και όλη η ταινία είχε μία αρκετή πρωτοτυπία αγωνία αρκετή δράση και δεν είχε βία για τη βία όπως συνηθίζεται τελευταία κάτι που με κάνει να αντιπαθώ τις ταινίες βίαιες από τις οποίες παίρνουν παράδειγμα και μερικοί νέοι και κάνουν μπούλινγκ σε συνομηλίκους τους. Θεωρώ ότι ήταν μία από τις καλές...
Διαζύγιο Θανάτου (2002)
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...