Μια ωραία ταινία. Δε συμπαθώ ιδιαίτερα τον Κρις Έβανς, ούτε η ταινία με έκανε να αλλάξω γνώμη. Είναι υποτονικός στους ρόλους του, δε κάνει τη παρουσία του αισθητή. Όμως εδώ όλα γυρίζουν γύρω από τη Μέρι, την επτάχρονη ανιψιά του που είναι και το κεντρικό θέμα της ταινίας. Ένα παιδί χωρίς γονείς, απομονωμένο αλλά με εξαιρετική ευφυΐα που διεκδικείται από τη γιαγιά της με ιδιοτελή...
Το «Ποταμόπλοιο» δεν είναι ένα συμβατικό ντοκιμαντέρ. Η ιστορά μας γλιτώνει από τους ψυχρούς τοίχους των ψυχιατρείων και τις ομιλίες των θεραπευτών, όχι ότι δεν έχουν ενδιαφέρον, αλλά προέρχονται απαραίτητα από ανθρώπους που «ξέρουν καλύτερα». Αντίθετα, ο Philibert επιμένει να κρατάμε το ανθρώπινο επίπεδο, παρουσιάζοντάς μας αληθινούς ανθρώπους, Αυτή η μαγεία οφείλεται στο μέρος...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...