Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...
Αν και η ιστορία μοιάζει με αυτή του Δια Πυρός και Σιδήρου, το αποτέλεσμα ούτε καν τη πλησιάζει καθώς βλέπουμε μια ακόμα ταινία που ο πρωταγωνιστής - πρώην στρατιωτικός που έχει αποσυρθεί και τα κάνει όλα με μια τρομερή άνεση - επιστρέφει για να αποδώσει δικαιοσύνη. Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε δει αυτό το σενάριο; Είναι πολύ ενοχλητικό σε μια ταινία δράσης να βλέπουμε εξωπραγματικές...
Τσέρνομπιλ (2019)
Τη συνιστω ανεπιφυλακτα στον οιοδηποτε να δει τη ταινια!Αν και μικρος θυμαμαι την αγωνια των δικων μου και τις μετεπειτα ιστοριες που μου αφηγηθησαν μετα απο την γνωστοποιηση της καταστροφης στο Τσερνομπιλ!!!Το σαλο που προκαλεσε μετεπειτα της φνωστοποιηση εδω στην Ελλαδα!!!Προσπαθησαμε οι μετεπειτα γενειες να αποτρεψουμε τη δημιουργια νεων τετοιων σταθμων με διαδηλωσεις εναντιον...