Όταν οι άνθρωποι καταλήγουν σε ευάλωτες θέσεις, μπορεί να συμβούν άσχημα πράγματα. Αυτή είναι μια ταινία ανθρώπινης αλληλεπίδρασης που μας δείχνει ανθρώπους με πίστη, να συναντιούνται και να παίρνουν κουράγιο ο ένας από τον άλλο. Η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ έχει γίνει κορυφαία ηθοποιός. Δεν είναι ελκυστική με την κλασική έννοια του κινηματογράφου, αλλά έχει ένα από τα πιο εκφραστικά...
Όποιος βρει την ανάγκη να διαλέξει μια πολιτική πλευρά se αυτήν την ταινία πρέπει να κουνήσει το κεφάλι του! Γυρίστηκε για να αποκαλέσει βασικά όλους ανόητους αν βασίζουν ολόκληρη τη ζωή τους σε πολιτικά ιδεολογικά σκουπίδια. Είναι μια καθαρά χωρίς-πολλή-σκέψη ψυχαγωγία και οι συγγραφείς Nick Cuse και Damon Lindelof το απέδωσαν στο έπακρο! Θα ήθελα να δω περισσότερα! Η σκηνοθεσία...
Πολιορκία στην Οδό Λιπέρτη (2019)
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...