Όποιος περίμενε να δει κάτι καλύτερο από τον Ντουέιν Τζόνσον, καλά να πάθει. Λίγο φαντασίας, λίγο περιπέτεια, λίγο καταστροφής, λίγο Jumanji 2, λίγο San Andreas Επικίνδυνο Ρήγμα, λίγο ο Πλανήτης των Πιθήκων και πολυυυυυυ Godzilla, η ταινία απογοητεύει πολύ νωρίς, καθώς η συνέχεια γίνεται αντιληπτή από νωρίς - ακόμα και οι σκηνές μάχης των ζώων - και ακόμα περισσότερο αν έχεις δει...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Το Δείπνο του Βοσκού (2020)
Ταινία βάλσαμο για τις ταλαίπωρες ψυχες μας! Ταύτιση και αγωνία γι αυτα που δε φαίνεται να μας απασχολούν και στο τέλος ελπιδοφόρος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ μας ανταμείβει με το φως και την υπεροχή του πανω στον υλικό μάταιο κόσμο. Πρωτοτυπες ερμηνείες και ρυθμός που ενώνει τους χαρακτήρες μέχρι το υπερβατικό σημείο του θανάτου! Συγχαρητήρια! ❤️