Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Λίγα λόγια για την άγνωστη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου: Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασία το 1893, ήρθε στην Ελλάδα μετά τη μικρασιατική καταστροφή και ασχολήθηκε με την ηθοποιία, τη ποίηση και τη στιχουργία. Η τελευταία την έκανε διάσημη, καθώς μεγάλοι καλλιτέχνες της εποχής όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και η Γιώτα Λύδια χρησιμοποίησαν...
Lucky (2017)
Η ταινία ακολουθεί τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην εξερεύνηση του θανάτου και στον εορτασμό της ζωής και τελικά καταφέρνει να είναι και τα δύο. Ο Lucky είναι ένας χαρακτήρας που στην αρχή δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τη θνησιμότητα του. Δεν το σκέφτηκε γιατί δεν χρειάστηκε. Αλλά όταν τα σημάδια της μεγάλης ηλικίας αρχίζουν να εμφανίζονται, ο Lucky δεν μπορεί παρά να δει τον θάνατο...