Είδα τα τρέιλερ για τη ταινία και σκέφτηκα ότι φαινόταν αστεία. Μου ο αρέσει και ο Stiller, οπότε είπα να δώσω μια ευκαιρία. Τι λάθος! Δεν είναι η κωμωδία που έδειχναν τα τρέιλερ, δείχνουν τα καλύτερα κομμάτια και όταν ήρθε η ώρα ολόκληρης της ταινίας, φάνηκε τόσο επίπεδη. Προσπάθησε να είναι μια έξυπνη μαύρη κωμωδία, ίσως στα χνάρια του Γούντι Άλεν, αλλά δεν είχε το ύφος, την πολυπλοκότητα...
Σε μια εποχή που οι περισσότερες ταινίες αποδεικνύονται χάσιμο χρόνου, ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη να βρω αυτό το διαμάντι! Επιφανειακά, μπορεί να μοιάζει με μια ακόμα ρομαντική κωμωδία. Αλλά υπάρχει ένα βάθος σε αυτήν την ταινία που με εξέπληξε και με γοήτευσε. Πολλά και ωραία μηνύματα για νεαρά κορίτσια, από 13 μέχρι 30, αλλά και οποιαδήποτε ηλικία πριν ή μετά. Και πόσο ενδιαφέρων...
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...