Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία με μεγάλες ελπίδες. Δεν υπάρχουν αρκετά ρομαντικά δράματα πια και μου άρεσε που περιγράφηκε ως «μια ιστορία στοιχειωμένης αγάπης». Λοιπόν ... ήταν σαν μια απογοητευτική ιστορία αγάπης για μένα. Χωρίς να κάνω spoilers, η μορφή αυτής της ταινίας περνά μεταξύ του ρομαντικού παρελθόντος και του τρέχοντος χωρισμού των δύο κύριων χαρακτήρων που απεικονίζονται...
Η Meryl Streep είναι η δηλητηριώδης (και δηλητηριασμένη), απόλυτα μητριαρχική φιγούρα Violet Weston που είναι εθισμένη στα φάρμακα και το αλκοόλ και έχει διαγνωστεί με καρκίνο, της οποίας η διάσπαρτη οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι της έναν ασυνήθιστα ζεστό Αύγουστο, όταν το αλκοολικός ποιητής της σύζυγος εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Μετά από λίγες μέρες βρίσκεται πνιγμένος. Αποδεικνύεται...
Δεσποσύνη (2024)
Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...