Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...
Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...
Εκτός Εαυτού (2015)
Ούτε εγώ δε περίμενα να μου αρέσει, περίμενα ότι θα ήταν μια συνηθισμένη ταινία για την αθανασία, αλλά έμεινα έκπληκτος για το πόσο μου κράτησε το ενδιαφέρον. Η ταινία μας δείχνει πώς ασχολούμαστε με το θάνατο και την αθανασία και τα πράγματα που πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε στη ζωή. Ο Ben Kingsley είναι όπως πάντα καλός και ο Ryan Reynolds με εξέπληξε πραγματικά. Το ίδιο...