Ο Jenkins σκηνοθετεί την προσαρμογή του μυθιστορήματος του '70 του James Baldwin και αυτή γίνεται μια κινηματογραφική ιστορία αγάπης που ακούει την καρδιά, με μια σκληρή αλλά τρυφερή αλήθεια που με άφησε να κλαίω και να χαμογελάω. Πρόκειται για μια καταπληκτική ταινία, τόσο οσμηρή όσο αισθησιακή, διασυνδέοντας αδιάκριτα κοινωνικά ρεαλιστικά θέματα προκατάληψης, καταπίεσης και φυλάκισης...
Υπήρχαν πολλά λάθη στην ταινία. Λογικά λάθη όπως με τη προαναχώρηση και τις επικοινωνίες με τον πύργο όταν ταξιδεύουν για απογείωση. Και κανένα άλλο αεροπλάνο; Το στήσιμο ήταν εύκολο για το σενάριο, μεταφορά κρατουμένων, κακή καταιγίδα και μετά το τίποτα. Μια που είπα τίποτα, να μη ξεχάσω να πω και τον Μπάτλερ. Απορώ πως έγινε ηθοποιός. Τέλος πάντων. Προχωράμε. Η ταινία είχε όλα...
Ο Πατριός (2009)
Πρόκειται για ριμέικ του "Έξαψη Βίας" του 1987, το οποίο είναι ένα κλασικό B-class θρίλερ, με τον Terry "John Locke" O'Quinn να είναι πολύ πειστικός για τον ρόλο του ψυχοπαθούς. Αυτό το φτωχό remake είναι κακό, ξεκινώντας με το πρωταγωνιστικό ρόλο του περίεργου Dylan Walsh. Η μεταφορά της ιστορίας από τα τέλη της δεκαετίας του '80 στο 2009 είναι παράλογη, καθώς με τα σημερινά μέσα...