Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ήλπιζα ότι το "Skyscraper" θα ήταν στα χνάρια του "Die Hard", μιας πρωτότυπης και επικής ταινίας δράσης, όπου οτιδήποτε φαινόταν θεωρητικά ως πιθανότητα. Όμως ο Ουρανοξύστης ήταν σχεδόν το αντίθετο από όλα αυτά τα πράγματα. Ο «The Rock» δεν είχε σχεδόν καμία ευκαιρία να επιδείξει την αναμφισβήτητη γοητεία του. Το σενάριο τον εμπόδισε με κάθε τρόπο και τον παρουσίασε ως τίποτα περισσότερο...
Φάργκο (1996)
Η αιώνια σύγκρουση μεταξύ καλού και κακού παίζεται εδώ με φόντο ένα σκληρό και κρύο αμερικανικό τοπίο. Μια ομάδα παράξενων, αδίστακτων εγκληματιών καταδιώκονται από μία πολύ έγκυο αστυνομικό και τους συνάδελφους της. Με τους αδελφούς Coen στο τιμόνι, το κοινό παίρνει ίσες δόσεις χιούμορ και βίας - συχνά ταυτόχρονα - και τελικά αισθάνεται απογοητευμένο από την απλή καλοσύνη της Marge...